تنها جائي كه احساس آرامش ميكنم ...
تا الان كه اينجا وبلاگ نبوده . بيشتر يه جائي بوده براي تخليه رواني خودم . اونم چند ماه يه دفعه . پس سعي ميكنم هم يه دستي به سر و روي اينجا بكشم . چهار تا مطلب بدردبخور بزارم و چند نفر رو توي ليستم بيارم . مثل بقيه وبلاگ ها پيوند بزارم و برم سر بزنم . شايد منم تونستم مثل بقيه باشم . شايد ...
اما انگار يكسال عوض شده و تو تاريخ هائي كه گوشه كاغذ ها ميزنم بجاي ۸۵ مينويسم ۸۶ ...
ديگه همه چي واسم علي السويه شده ....
داشت يادم ميرفت ...
امشب شب تولدشه ....
واسه چي زنده اين ؟
واسه چي دارين زور ميزنين ؟ واسه چي دارين صبحتون رو شب ميكنين و شب تا صبحم خستگي ميگيرين تا فردا دوباره همون كاراي امروز رو بكنين ؟
كه چي بشه ؟
كه كجا رو بگيرين ؟ به چي برسين ؟
تا حالا هيچ فكرشو كردين ؟ اصلن نشستين فكر كنين واسه چي نفس ميكشين ؟
انقد بد بختي و فكر مشغولي داري كه ديگه نبايد به فكر اين فانتزي بازي ها باشي .
وقتي نميدوني اصلن كسي اينجا مياد يا نه . وقتي نميدوني اصلن اينائي كه اينجا مينويسي كسي ميخونه يا نه . وقتي نميدوني اصلن كسي آدرس خونت رو بلده يانه . وقتي نميدوني بقيه در موردت چي فكر ميكنن . وقتي .....................
خوب امشب هم اينجوري گذشت . كلي طول كشيد تا با اينور اون ور زدن تونستم دست پا شيكسته يه وبلاگ واسه خودم درست كنم . سرم گرم بود . خدا رو شكر .
